Nakakatuwa ang pakiramdam kapag kinikilig ka dahil sa pangyayari na naganap sa'yo ngunit iba pala talaga kapag kinikilig ka sa iba. Hindi ko alam kung bakit pero para sa akin, mas nakaktuwa ang huling nabanggit. Pwedeng mas hindi masaya siguro ang karansan ko o 'yun rin 'yung gusto kong mangyari sa akin. Pero hindi rin. Iba talaga.
Kung tutuusin, maaaring mangyari ang ganito habang nanood o nagbabasa ka ng kung ano. Pero hindi gaya ng iba, binawasan ko na ang pagsangguni sa palabas ng mga artista kasi masyadong nababauktot at nakakahon ang ideya ng romantikong relasyon at pag-ibig (bukod pa sa ibang bagay). Ngunit ang tinutukoy ko ay nangyayari sa totoong buhay.
Kaklase ko na rin siya noong nakraang semestre pero ngayon lang kami talaga nakapag-usap talaga. Kung pito lang ba naman kayo sa klase (mukhang malalagasan pa ng isa), hindi pa ba kayo magkikibuan? Ayun, naikwento niya ang kanyang buhay pag-ibig at talagang naaliw ako! Bagay na bagay kasi sila. At ang cute (gamit sa kontekstong hindi pang-aso) kasi nila, tipong sabik na sabik mag-aral 'yung kaklase ko mag-aral para sa pagsusulit kung saan kaklase niya 'yung kasintahan niya dahil ayaw niya mataasan siya nito. Mukha bang mababaw? Natuwa ako kasi napapabuti nila ang mga ginagawa nila dahil sa isa't-isa. (Sana lang ganito pa rin dalawa't kalahatng taon mula ngayon.)
'Pag naalala ko sila, ito ang naiiisip kong kanta:
Oo, alam kong parang hindi akma ang kanta pero ito kasi 'yung biglang tumugtog sa radyo habang nagkukuwento siya. Kaya 'pag tumugtog ito, lagi ko silang maaalala nang may ngiti.
No comments:
Post a Comment